Nationaal park Laguna Blanca, Nationaal park en Ramsar-gebied in Neuquén, Argentinië

Het Nationaal Park Laguna Blanca is een beschermd gebied van 11.250 hectare in de Patagonische steppe van de provincie Neuquén, Argentinië. In het midden ligt de Laguna Blanca, een ondiep meer van ongeveer 1.700 hectare op 1.230 meter boven zeeniveau, met een maximale diepte van 10 meter. Het park is een rechthoek van 15 km bij 7,5 km, en de zuidwestgrens snijdt twee armen van de lagune af, die buiten het beschermde gebied blijven. Acht kleinere lagunes liggen in het park, waaronder Verde, Jabón, Antonio, del Molle en del Hoyo.

In juli 1939 meldde landmeter Carlos A. Sambrizzi, beheerder van het nationale reservaat Lanín, dat de zwanenpopulatie van de lagune uniek was in Zuid-Amerika. Een decreet van 31 mei 1940 stichtte het reservaat, en decreetwet 9504 van 28 april 1945 verklaarde het tot nationaal park. Wet 19292 van 11 oktober 1971 bevestigde de status en creëerde het nationale reservaat.

Het park bevat sporen van volkeren die hier in het verleden leefden, zichtbaar in aardewerkfragmenten en stenen gereedschap verspreid over het land. Deze voorwerpen vertellen hoe gemeenschappen zich aan dit afgelegen landschap hebben aangepast gedurende generaties.

Het park is bereikbaar per provinciale weg, met het bezoekerscentrum als hoofdingang voor het verkennen van het gebied. Het is het beste om met uw eigen voertuig aan te komen en uw bezoek overdag in te plannen om optimaal van het terrein te profiteren.

De Patagonische kikker (Atelognathus patagonicus) had hier zijn grootste bekende deelpopulatie, maar uitgezette roofvissen hebben hem uit het meer verdreven; de soort overleeft alleen in geïsoleerde poelen in de bufferzone van het park. Bij het meer bevat de Salamancagrot rotstekeningen die typerend zijn voor noordelijk Patagonië.