Kenworthy Hall, Plantagehuis in Marion, Alabama, Verenigde Staten

Kenworthy Hall is een bakstenen plantagehuis aan de Alabama Highway 14, twee mijl ten westen van het gerechtsplein van Marion, gebouwd 1858–1860 naar Richard Upjohns asymmetrische Italiaanse villa-ontwerp. Het heeft een massieve toren van vier verdiepingen, ramen van uiteenlopende grootte en vorm met bruinsteenzandstenen omlijsting, een brede dwarsgang achter, een vrijstaande keuken en een achterveranda over de volle breedte. Het oorspronkelijke terne-dak met staande naad is bewaard.

Edward Kenworthy Carlisle schreef op 4 mei 1858 aan architect Richard Upjohn met het verzoek om een plan voor een buitenhuis; meestermetselaar Philip Bond begon in november 1858 met de werkzaamheden en het gezin trok er in 1860 in. Na de Burgeroorlog daalde Carlisles belastbare vermogen tot onder de 20.000 dollar, en het huis ging in 1873 naar zijn vrouw Lucinda, daarna in 1899 naar zijn dochter Augusta. Het werd in 2004 uitgeroepen tot National Historic Landmark.

Kenworthy Hall weerspiegelt de vakmanschap en smaken van landeigenaressen in Alabama uit de 19e eeuw door middel van gedetailleerde interieurs en zorgvuldig ontworpen ruimten. De bakstenen muren, houtwerk en decoratieve elementen tonen hoe eigenaren uit die tijd rijkdom en verfijnd leven wilden tonen.

Het huis staat aan de noordzijde van de Alabama Highway 14, twee mijl ten westen van het gerechtsplein van Marion, met vier bewaard gebleven bijgebouwen op het terrein. De hoofdingang komt uit in een hal met daarachter een brede dwarsgang, en een achterveranda over de volle breedte kijkt uit op het voormalige landgoed. Drie afzonderlijke trappenhuizen ontsluiten de verdiepingen, waaronder de torenkamers.

De gedetailleerde brieven die zijn uitgewisseld tussen Carlisle en architect Richard Upjohn onthullen hoe nauwgezet het huis jaren voor aanvang van de bouw werd gepland. Cirkelsaagmarkeringen op hout en grote newelposten in de trappen tonen specifieke bouwmethoden uit die periode.