Cherokee Plantation, plantage in Natchitoches Parish, Louisiana, Verenigde Staten

Cherokee Plantation is een plantagehuis in Frans-koloniale en Creoolse bouwstijl, waarvan het geraamte is gesneden uit 18 met de hand behakte cipressenbalken, een ambacht dat wordt toegeschreven aan de tot slaaf gemaakten die het land bewerkten. Drie patio's omringen het huis; binnen zijn zes haarden, brede houten vloeren, bousillage-muren en mondgeblazen vensterglas. Wie het huis ontwierp en bouwde is onbekend; het wordt gedateerd tussen 1825 en 1849.

Charles Emile Sompayrac kocht op 19 december 1839 ongeveer 1.133 acres om de plantage te stichten; de verkoop omvatte een cisterne en tot slaaf gemaakte mensen. Wie het huis ontwierp en bouwde is onbekend; de bouw wordt geschat tussen 1825 en 1849, velen dateren het op 1839. In het najaar van 1839 leidde een politieke ruzie tot een duel op het terrein: François Gaiennie, adjudant-generaal van de militie van Louisiana, vuurde eerst en miste, waarna staatssenator Pierre E. Bossier hem doodde; nog elf mannen stierven daarna. Het huis raakte niet beschadigd tijdens de Burgeroorlog.

De naam „Cherokee” begon als een bijnaam van de tot slaaf gemaakten van de plantage, naar de grote hagen Cherokee-rozen rond het terrein. De plek maakte deel uit van de Côte Joyeuse, waar de eerste Franse planters van Louisiana zich vestigden. Bij de aankoop door Murphy in 1891 kwam veel van het oorspronkelijke meubilair in het huis, waaronder een zeldzame Franse secretaire uit de 18e eeuw van een buurman.

Cherokee Plantation ligt bij Natchez in Natchitoches Parish, in het gebied Côte Joyeuse dat vroege Franse planters bewoonden. Het huis is particulier bezit en geen openbaar museum; een bezoek hangt af van toestemming van de eigenaars. De verkoop in 1972 aan Theodosia en William Nolan begon de restauratie die nog gaande is. Op het terrein staan drie oude schuren, een slavenhut en een „log crib”.

Het eigendom was in de jaren 1860 verbonden met ongeveer 65 personen die veldwerk uitvoerden en de economie van de plantage vormden. De Murphy-familie, die het later bezat, bewaarde zeldzame meubels waaronder een Franse secretaire uit de achttiende eeuw die het welvarende verleden van het eigendom weerspiegelt.