Sayil, Maya archeologische vindplaats in Oxkutzcab, Mexico

Sayil is een archeologische plaats met meerdere bouwgroepen verspreid over het landschap. Het centrum heeft grote paleizen die zich over meerdere niveaus uitstrekken en talrijke kamers voor verschillende doeleinden bevatten.

Sayil werd rond 800 n.Chr. voor het eerst bewoond, in de late klassieke periode, mogelijk door kleine groepen Chontal-krijgers. Rond 900 bereikte de stad haar grootste omvang: ongeveer 5 km² met misschien 10.000 inwoners in de stad en 5.000–7.000 in de omgeving. Vanaf ongeveer 950 ging het bergafwaarts en rond 1000 was de stad verlaten. John Lloyd Stephens en Frederick Catherwood brachten de plek in 1841 onder de aandacht en publiceerden in 1843 een geïllustreerde beschrijving onder de naam ‘Zayi’.

De gebouwen tonen de Puuc-stijl met kalkstenen muren en geometrische patronen op de bovenste wandoppervlakken. Deze bouwbenadering bepaalt hoe de plek eruitziet en toont hoe bewoners hun omgeving versierden.

De plaats is gemakkelijk te verkennen te voet, met veel ruimte tussen de verschillende bouwgroepen. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en rekening houden met ongelij terrein, aangezien sommige paden over oude trappen en verhoogde gebieden gaan.

Het inwonertal van Sayil wordt op 8.000–10.000 geschat op basis van het aantal bouwwerken op ongeveer 3,5 km², en op 5.000–10.000 op basis van de ondergrondse opslagkamers, chultuns genaamd. John Lloyd Stephens en Frederick Catherwood brachten de site in 1841 onder de aandacht en noemden haar „Zayi“.