World Trade Center Mexico City

De 218 meter hoge toren van glas en staal rijst 50 verdiepingen op in de wijk Nápoles. De gevel bestaat uit geïsoleerde beglazing die zich over de volledige hoogte uitstrekt, terwijl 35 liften de verschillende niveaus bedienen. De voetafdruk omvat meerdere gebouwsecties met kantoorruimtes, medische faciliteiten en winkels die verbonden zijn via centrale circulatiezones. Een restaurant met observatieplatform bekroont het gebouw en biedt uitzicht over het grootstedelijk gebied vanaf de bovenste verdiepingen.

De planning begon in 1966 als Hotel de México, maar het project bleef decennialang onvoltooid. Na uitgebreide renovatiewerkzaamheden opende het complex in 1994 als World Trade Center México en werd deel van het internationale netwerk. De transformatie van het oorspronkelijke hotelconcept naar een zakencentrum markeerde een keerpunt in de stedelijke ontwikkeling van deze zone. Sindsdien hebben verschillende moderniseringen van gebouwsystemen en beveiligingsinfrastructuur plaatsgevonden om te voldoen aan veranderende commerciële eisen.

Het complex herbergt het Auditorio HIR en het Pepsi Center, waar regelmatig concerten, handelsbeurzen en internationale zakelijke bijeenkomsten plaatsvinden. Deze evenementenruimtes dienen als belangrijke ontmoetingsplaatsen voor de zakelijke elite van Mexico en trekken bezoekers van over de hele wereld. Het centrum symboliseert de integratie van Mexico in de wereldhandel en heeft zich gevestigd als knooppunt voor commerciële activiteiten die zich ver buiten de nationale markt uitstrekken.

De locatie nabij Metrobús-station Poliforum biedt goede toegang per openbaar vervoer. Het centrum omvat ongeveer 900 kantoorruimtes, medische praktijken, winkels en restaurants. Het observatieplatform op de bovenste verdieping biedt panoramisch uitzicht over de stad. Bezoekers moeten een geldig identiteitsbewijs meenemen, aangezien er veiligheidscontroles worden uitgevoerd bij de ingang. Parkeerfaciliteiten zijn beschikbaar op verschillende ondergrondse niveaus van het complex, met plaatsen aangewezen voor zowel korte als langere verblijven gedurende de dag.

Architect Guillermo Rossell de la Lama integreerde geavanceerde aardbevingsbeschermingssystemen in de fundering om de seismische risico's van de regio aan te pakken. De staalconstructie rust op 126 palen die diep in de onstabiele ondergrond van de voormalige bodem van het Texcocomeer zijn gedreven. Deze technische oplossing was noodzakelijk omdat het gebouw werd opgericht op een gebied met hoge grondinstabiliteit waar eerdere bouwprojecten waren mislukt vanwege uitdagende geologische omstandigheden onder het stedelijk oppervlak.