Cathedral Basilica of St. James the Apostle, Tunja, Religieus monument aan Plaza de Bolivar, Tunja, Colombia

De Kathedraal-Basiliek van Sint-Jacobus de Apostel is een kerk met drie zijbeuken en zijkapellen op de Plaza de Bolívar. Het gebouw combineert Isabellinische stijl met klassieke designelementen, bekroond door een enkele toren die boven de dakrand uitstijgt.

Een eerste kerk van eenvoudige materialen met strooien dak werd met Kerstmis 1541 aan de Plaza Mayor voltooid en brandde in 1553 af. Het huidige gebouw werd in 1562 besteld door Juan de Castellanos en stadsstichter Gonzalo Suárez Rendón; de muren werden opgetrokken door Bartolomé de Sosa en de cassetteplafonds door Francisco Abril, na 1572 vervangen door Bartolomé Moya. De nieuwe tempel opende op 29 juni 1574, het renaissanceportaal van Bartolomé Carrión volgde tussen 1598 en 1600.

De kathedraal draagt de naam van de heilige Jacobus de Meerdere; de in 1569 aan de epistelzijde aangebouwde Santiago-kapel gaf haar de status van basiliek. Binnen rusten de stoffelijke resten van stichter Gonzalo Suárez Rendón en kroniekschrijver Juan de Castellanos. De in 1816 gefusilleerde patriotten, onder wie de gouverneurs Juan Nepomuceno Niño en José Cayetano Vásquez, werden eerst in de kerk San Laureano neergelegd en later hierheen overgebracht.

De kathedraal staat aan de oostzijde van de Plaza de Bolívar in het historische centrum van Tunja en is te voet bereikbaar via de omliggende koloniale straten. De hoofdingang ligt aan het plein; de enkele klokkentoren en het renaissanceportaal van 1598 naar ontwerp van Bartolomé Carrión dienen als herkenningspunt. De hele historische wijk, kathedraal inbegrepen, is nationaal monument, dus de toegang volgt de regels voor monumentenzorg.

Het renaissanceportaal van 1598 is van Bartolomé Carrión en werd door de Spaanse geleerde Enrique Marco Dorta „het mooiste werk dat de renaissancearchitectuur in Colombia heeft voortgebracht” genoemd. De houten plafonds (artesonado) werden vanaf 1567 uitgezet en gemonteerd door Francisco Abril en na diens dood in 1572 voltooid door Bartolomé Moya.