Piedras del Tunjo Archaeological Park, Archeologische vindplaats in Facatativá, Colombia

Het Archeologische Park Piedras del Tunjo, ook Piedras del Tunjo of Parque Arqueológico de Facatativá genoemd, is een reeks pictogrammen op horizontale banken van verweerd sedimentgesteente, vooral zandsteen van de Guadalupe-formatie, onregelmatig verspreid tussen roodachtige kleisedimenten. De schilderingen zijn rood en ondoorzichtig, met hoekige geometrische vormen zoals chevrons, geneste lijnen, ruiten en kruisen; enkele op steen 16 werden wit na de restauratie van 2004.

De leeftijd en maker van de schilderingen staan niet vast: ze kunnen tot 12.000 jaar oud zijn en van de Muisca of uit de Herrera-periode stammen, en of ze bij één of meer perioden horen is onbekend. De rotsen waren een spirituele plek van de Muisca die hier bij de Spaanse aankomst woonden. In 1946 begon onderwijsminister Germán Arciniegas de onteigening die het park schiep, pas in 1969 afgerond; het beheer ging naar het Instituto Etnológico Nacional, later Colcultura, en sinds 1972 houdt de CAR het in bruikleen.

De naam Tunjo verwijst naar de kleine gouden beeldjes die de Muisca in meren en grotten offerden; de rotsen waren een spirituele plek voor de Muisca die bij de komst van de Spanjaarden in het gebied woonden. De betekenis van de schilderingen is verloren en duidingen via universele symbolen blijven speculatie. Rood is de gebruikelijke kleur, maar na de restauratie van 2004 zijn enkele figuren op steen 16 wit.

Het park ligt in het stedelijk gebied van Facatativá, ongeveer 40 km ten westen van Bogotá. Een gemarkeerd pad voert langs de belangrijkste pictogrammen, maar veel panelen zijn sterk aangetast. Klimmen op de rotsen wordt afgeraden omdat het de schilderingen beschadigt, en ze natmaken om ze zichtbaar te maken laat zoutafzettingen achter.

Het park herbergt een van de grootste concentraties pictogrammen binnen een stedelijk gebied. Bijna alle figuren zijn rood, maar na de restauratie van 2004 bleken sommige op steen 16 wit te zijn. Bezoekers maken de schilderingen vaak nat om ze beter te zien, wat zoutafzetting achterlaat en de steen laat afbladderen.