Nevado del Quindío, Stratovulkaan in de Centrale Cordillera van de Andes, Colombia.

De Nevado del Quindío is een stratovulkaan in de Centrale Cordillera van de Colombiaanse Andes, op het punt waar de departementen Quindío, Risaralda en Tolima samenkomen. De steile flanken bestaan grotendeels uit kale rotswanden en schaarse hooggebergte-vegetatie die verder uitdunt naarmate men de top nadert.

De vulkaan werd in het begin van de 19e eeuw onderzocht door natuuronderzoekers die op de hellingen plantensoorten beschreven die tot dan toe onbekend waren voor de wetenschap. In de eeuwen daarna trok het ijs dat de bovenkant van de berg bedekte zich geleidelijk terug en verdween uiteindelijk volledig.

Toen het ijs verdween, veranderde de naam van Nevado del Quindío in Paramillo del Quindío: "paramillo" verwijst naar páramo, niet naar blijvende sneeuw. Het bezoek van Alexander von Humboldt in 1801 leidde tot de beschrijving van de frailejón, en het Colombiaanse postbedrijf Adpostal gaf een postzegel uit die de berg met de natuuronderzoeker verbindt. Een aquarel van de vulkaan door Manuel María Paz (1820–1902) wordt bewaard in de Nationale Bibliotheek van Colombia.

Het zicht op de hogere hellingen is het best tijdens het droge seizoen, dat doorgaans loopt van december tot februari en van juni tot augustus. Wie wil wandelen, vertrekt het best vroeg in de ochtend, omdat bewolking zich op deze hoogte snel opbouwt en het weer plotseling kan omslaan.

Hoewel de top nu ijsvrij is, was dit ooit de enige vergletsjerde vulkaan in het departement Quindío, wat hem onderscheidde van alle andere toppen in de omgeving. Het kale gesteente vlak onder de top toont nog steeds gepolijste oppervlakken die achterbleven door de beweging van dat vroegere ijs.