Fortaleza de San Fernando, Spaanse koloniale vesting in Omoa, Honduras.

De Fortaleza de San Fernando is een koloniaal fort in Omoa, Honduras, tussen 1756 en 1775 gebouwd uit steen en koraal. De muren vormen een halve cirkel of een pijl, met afgeronde delen die de klap van de golven opvangen, en 31 gewelfde ruimtes dienden als kapel, keukens, kantoren, kruitmagazijn, voedselopslag en wapenkamer. De kanonnen stonden op het terras, en de wachthuizen boven zijn barok vormgegeven.

Omoa werd in 1752 opnieuw gesticht als piratenvrije haven, en koning Ferdinand VI gaf in 1759 toestemming voor het fort; ingenieur Luis Díez Navarro tekende in 1768 het plan, waarbij ook Antonio de Murga betrokken was. Inheemsen en Afrikaanse slaven bouwden het, voltooid in 1775. In 1779 namen de Britten het in, en Matías de Gálvez heroverde het op 5 januari 1781.

Het fort werd op 11 mei 1959 uitgeroepen tot nationaal historisch centrum. Ertnaast ligt een museum met een schaalmodel van het fort, harnassen en wapens uit die tijd. De plek heet ook Castillo de San Fernando de Omoa; de wachthuizen bovenop hebben barokke vormen.

Het fort is het hele jaar open, hoewel december tot april het meest comfortabele weer biedt voor het verkennen van het terrein. De paden erin zijn eenvoudig te begaan, en gidsen of informatieborden helpen je de verschillende gebieden en structuren te begrijpen.

De vesting werd gebouwd van steen en koraal, en de afgeronde muren waren gevormd om de klap van de zee op te vangen. Het complex telt 31 boogvormige gewelven: één diende als kapel, andere huisden de keukens, het kruitmagazijn, de voedselopslag en de wapenkamer. De kanonnen stonden op het terras.