Decree 900

Decreet 900 was een agrarische hervorming die in 1952 in Guatemala van kracht werd en de herverdeling van ongebruikte landbouwgronden regelde. De wet richtte zich op grote percelen van meer dan 90 hectare en stelde voor dat deze eigendommen aan lokale boeren en plattelandsarbeiders konden worden overgedragen via wettelijke procedures.

Het decreet werd in 1952 onder president Jacobo Arbenz Guzmán ingesteld en betekende een breuk met feudale landstructuren die sinds de koloniale tijd hadden voortgeduurd. Deze hervorming markeerde een keerpunt in Guatemals pogingen om de landdistributie te moderniseren en de controle van grote grondbezitters te beperken.

De hervorming gaf 500,000 inheemse mensen toegang tot landbouwgrond, na eeuwen van onteigening sinds de Spaanse koloniale periode.

De implementatie vond plaats via lokale Agrarische Commissies die aanvragen van burgers ontvingen en beslisten over landallocatie. Geïnteresseerde partijen konden vorderingen indienen via gevestigde juridische kanalen en moesten de aangewezen procedures volgen.

De hervorming leidde tot de herverdeling van ongeveer 570.000 hectare land in minder dan twee jaar, wat een ongekende snelheid voor agrarische hervorming in de regio betekende. Deze snelle implementatie toonde aan hoe doelgericht de regering van toen stond achter veranderingen in landeneigendom.