Gila Wilderness

Gila Wilderness is een beschermd gebied in het zuidwesten van New Mexico, met een oppervlakte van ongeveer 226.000 hectare die drie armen van de rivier omvat en hoogteverschillen van 1480 tot 3320 meter. Het terrein bestaat uit beboste berghellingen, diepe kloven, hoge plateaus en rivierdalen die in sommige delen het hele jaar door water voeren.

De Bosbouwdienst wees dit gebied in 1924 aan als het eerste beschermde wildernisgebied van de Verenigde Staten, nadat boswachter en natuurbeschermer Aldo Leopold had voorgesteld de brongebieden te behouden. Daarvoor woonden hier eeuwenlang inheemse groepen, waaronder de Mogollon-cultuur, die rond het jaar 1000 nederzettingen en klipwoningen bouwde, voordat later Apache-groepen het land bewoonden.

Het gebied ontleent zijn naam aan de rivier die door ravijnen en valleien slingert en het landschap al eeuwenlang vormt. Vandaag wandelen bezoekers over dezelfde paden die eens door Apache-groepen werden gebruikt, terwijl boswachters de sporen van oude nederzettingen aanwijzen en verhalen vertellen over de mensen die hier lang geleden leefden.

Meer dan 970 kilometer aan paden doorkruist het gebied en is geschikt voor wandelaars, ruiters en kampeerders, waarbij de lagere gebieden zelfs in de winter bereikbaar blijven. Het is raadzaam om voldoende drinkwater mee te nemen en de weersomstandigheden te controleren voor langere tochten, omdat sommige stukken moeilijk begaanbaar worden na regen.

Sinds eind jaren tachtig dient het gebied als toevluchtsoord voor een herintroductieprogramma van de Mexicaanse wolf, een bedreigde ondersoort die hier ooit inheems was. Soms komen wandelaars sporen van deze dieren tegen of horen ze 's nachts hun gehuil in de bergen, een zeldzame ervaring in de Verenigde Staten.