Mazatlán Lighthouse, Navigatievuurtoren op de Cerro del Creston heuvel, Mazatlán, Mexico.

De vuurtoren van Mazatlán is een navigatiestructuur op de heuvel Cerro del Creston die scheepsverkeer begeleidt met een krachtige lichtstraal. De installatie maakt gebruik van een modern optisch systeem dat wordt aangedreven door een sterke lichtbron om schepen bij navigatie te helpen.

Het eiland Crestón werd al in 1828 voor de scheepvaart gebruikt, toen fakkels gestookt met hout en houtskool op een klein gemetseld torentje brandden. In 1879 verving een in Engeland gemaakte gaslamp met fresnellens de fakkels. De uit Mazatlán afkomstige ingenieur José Natividad González ontwierp en bouwde in 1892 een klein vierkant gebouw voor de vuurtoren, en in 1905 werd een roterende lamp geïnstalleerd.

De vuurtoren markeert de plek waar een decreet van de Cortes van Cádiz Mazatlán in 1821 tot de eerste zeehaven aan de Mexicaanse Stille Oceaan maakte. Jaarlijks kwamen meer dan 60 schepen uit Europa en het Verre Oosten aan en vertrokken weer met goud- en zilverstaven uit de mijnen van de streek. De blauwe en witte horizontale strepen van de toren en de rode lantaarn zijn de details om op te letten.

De vuurtoren staat op Isla Crestón, ten zuiden van de haven van Mazatlán bij de oostelijke ingang van de binnenhaven. Het eiland is niet langer van de haven gescheiden sinds de golfbreker vanaf het land werd verlengd en kunstmatig werd opgehoogd. Het station is bemand en de navigatiehulpmiddelen worden beheerd door UNICAPAM, de eenheid voor havenkapiteins en maritieme zaken.

Het glazen uitkijkplatform aan de westkant van de klif heet Mirador de Cristal; de bronnen noemen geen installatiejaar. De titel van hoogste natuurlijke vuurtoren ter wereld is omstreden: historicus Antonio Lerma Garay telt minstens vier hogere aan de Atlantische kust, waaronder Lovers' Leap op Jamaica met 487 m.