Mount Dall, Bergtop in Alaska, Verenigde Staten

Mount Dall is een 2.560 m (8.399 voet) hoge berg in het Alaskagebergte, in Denali National Park and Preserve, 85 km ten zuidwesten van de Denali. Zijgletsjers van de Dall-gletsjer flankeren de hellingen; de dichtstbijzijnde hogere toppen, Walleye Peak en Kichatna Spire, liggen meer dan 26 km verderop.

De Mount Dall werd in 1902 door A. H. Brooks van de United States Geological Survey vernoemd naar de natuuronderzoeker en Alaska-verkenner William Healey Dall (1845–1927), die het binnenland van Alaska verkende. De eerste beklimming lukte op 26 juli 1970 aan een Amerikaanse groep van zes — Charles Hildebolt, Art Ward, Patrick Freeney, John Bridge, Wendell Oderkirk en Bob Smith — die vanaf de gletsjer onder de noordoostflank via de zuidoostgraat klom.

De naam Dall komt in de streek vaker voor: de berg wordt geflankeerd door zijgletsjers van de Dall-gletsjer en de top is vernoemd naar William Healey Dall (1845–1927), een natuuronderzoeker die het binnenland van Alaska verkende. A. H. Brooks van de U.S. Geological Survey koos de naam in 1902.

De Mount Dall ligt in het westelijk-centrale deel van de Alaska Range, ongeveer 85 km ten zuidwesten van de Denali, en wordt geflankeerd door zijgletsjers van de Dall-gletsjer. De dichtstbijzijnde hogere toppen, Walleye Peak en Kichatna Spire, liggen meer dan 26 km verderop, dus er is een lange, zelfstandige aanloop nodig. De route van de eerste beklimming in 1970 begon op de gletsjer onder de noordoostflank en liep via de zuidoostgraat naar de top.

De eerste beklimming vond plaats op 26 juli 1970 door een Amerikaans team van zes leden: Charles Hildebolt, Art Ward, Patrick Freeney, John Bridge, Wendell Oderkirk en Bob Smith. Zij klommen vanaf de gletsjer onder de noordoostflank via de zuidoostelijke graat naar de top.