Malaspina Glacier, Piedmontgletsjer in Wrangell-St. Elias Nationaal Park, Alaska.

De Malaspina-gletsjer is een bergvoetgletsjer in het Wrangell-St. Elias Nationaal Park die ontstond uit de samenvoeging van meerdere grote ijsstromen die naar elkaar toe stromen over het landschap. Het oppervlak toont karakteristieke patronen van moraïnes die zijn ontstaan waar de gletsjers van Seward, Agassiz en Marvine/Hayden samenkomen.

De gletsjer is genoemd naar Alessandro Malaspina, een Toscaanse verkenner in dienst van de Spaanse marine, die de regio in 1791 onderzocht. Zijn expeditie bracht aandacht naar dit ijsveld en gaf het een wereldwijd erkende naam.

De Tlingit-naam Sít' Tlein betekent „grote gletsjer”. De koloniale naam eert Alessandro Malaspina, een Toscaanse ontdekkingsreiziger in dienst van de Spaanse marine die de regio in 1791 bezocht; in 1874 noemde W. H. Dall van de United States Coast Survey het „Malaspina Plateau”, zonder de ware geologische aard te kennen.

Deze locatie wordt het best verkend per vliegtuig of via professioneel geleide expedities, omdat deze in een afgelegen nationaal park ligt zonder rechtstreekse wegverbinding naar de gletsjer. Bezoekers moeten zich voorbereiden op hard weer en beperkte bezoeksvensters in de zomer, omdat klimaatcondities sterk bepalen wanneer toegang mogelijk is.

De gletsjer wordt officieel als drie afzonderlijke gletsjers geregistreerd — Seward, Agassiz en Marvine/Hayden — zodat een gletsjer met de naam Malaspina strikt genomen niet bestaat. Radargegevens en luchtfoto's vanaf 1972 tonen een dikteverlies van ongeveer 20 m tussen 1980 en 2000, genoeg voor 0,5 % van de wereldwijde zeespiegelstijging.