Mount Iliamna, Stratovulkaan in Lake Clark National Park, Alaska.

Mount Iliamna is een met gletsjers bedekte stratovulkaan van 3.053 m hoog aan de westkant van het lagere Cook Inlet, in Lake Clark National Park and Preserve. Gletsjers hebben diepe kliffen en keteldalen in de kegel uitgesleten, en een kam loopt 5 km zuidwaarts naar de toppen North Twin en South Twin. Een donkere rotsband doorsnijdt de lagere hellingen boven de beboste oever.

De gedocumenteerde uitbarstingen van de Iliamna vonden plaats in 1867 (VEI-2) en 1876 (VEI-3), met onbevestigde activiteit in 1933, 1947, 1952 en 1953. C14-datering wijst op prehistorische uitbarstingen rond 5050 en 2050 v.Chr., 450 v.Chr. en 1650. De eerste beklimming was in 1959 en in 1976 werd de vulkaan aangewezen als National Natural Landmark.

Lokale inheemse volkeren noemen deze vulkaan Ch'naqał'in in dena'ina en Puyulek in sugpiaq, namen die van generatie op generatie zijn doorgegeven. Deze verschillende namen laten zien hoe centraal deze berg voor de inheemse gemeenschappen van de regio lange tijd is geweest.

De vulkaan rijst op aan de westoever van het lagere Cook Inlet, ongeveer 215 km ten zuidwesten van Anchorage, in Lake Clark National Park and Preserve. Hij is te zien vanaf de overkant en vanuit de lucht; de top werd pas in 1959 beklommen. De stoompluimen van de fumarolen op de oostflank worden vaak voor uitbarstingen aangezien.

De Iliamna heeft geen topkrater: de fumarolen liggen net ten zuiden van de top, aan het hoofd van een grote instortingszone boven de Red Glacier die een dwarsdoorsnede van het inwendige van de berg blootlegt. Op ongeveer 2.740 m aan de oostflank stoten ze bijna voortdurend stoom en kleine hoeveelheden zwavelhoudende gassen uit, krachtig genoeg voor talrijke pilotenmeldingen over "uitbarstingen".