Windward Viaducts, Verkeersbrug in Oahu, Verenigde Staten.

De Windward Viaducten zijn twee parallelle betonnen bruggen die zich over enkele kilometers langs het Koolau-gebergte uitstrekken en vier rijstroken van Interstate H-3 dragen. Deze structuren overspannen bergachtig terrein en verbinden de Windward-kant van Oahu met centrale delen van het eiland.

Het plan voor een derde interstate op Oʻahu dateert uit het begin van de jaren 1960; de National Environmental Policy Act van 1970 en lokaal verzet vertraagden de bouw tot het einde van de jaren 1980. De joint venture SCI Engineers & Constructors en E. E. Black bouwde de viaducten van 1990 tot 1993 voor 136 miljoen dollar. De Interstate H-3, met de viaducten en de 1,5 km lange Tetsuo Harano Tunnel, opende in 1997.

De naam Windward Viaducts volgt het Hawaiiaanse gebruik: de loefzijde (windward) is de noordoostkust van Oʻahu, blootgesteld aan de passaatwinden, tegenover de lijzijde waar de North Halawa Viaducts liggen. De H-3 doorkruist de Koʻolau Range tussen beide zijden, en de tweelingviaducten danken hun naam aan de loefzijde-toegang tot de Tetsuo Harano Tunnel.

De viaducten dragen dagelijks verkeer tussen Windward Oahu en de centrale gebieden, bereikbaar via Interstate H-3. Automobilisten kunnen typische snelwegomstandigheden verwachten, hoewel congestie kan optreden tijdens spitsuren.

De structuur bestaat uit voorvergoten kassetcellulaire segmenten die op verschillende hoogte zijn gestapeld, gemonteerd als gigantische bouwstenen. Deze gesegmenteerde constructiemethode zorgde voor sneller assemblage en verminderde verstoringen tijdens het bergdoorgangsproject.