Dakataua, Vulkanische caldera op het schiereiland Willaumez, Papoea-Nieuw-Guinea

Dakataua is een vulkanische caldera op het schiereiland Willaumez, 9,3 km van noord naar zuid en 11,8 km van oost naar west. De caldera bevat een hoefijzervormig zoetwatermeer van minstens 120 m diep, dat door de 350 m hoge landtong van Mount Makalia bijna in tweeën wordt gedeeld.

De caldera van Dakataua ontstond rond 800 n.Chr. (±50 jaar) bij een pliniaanse uitbarsting met explosiviteitsindex 6, die ongeveer tien kubieke kilometer tefra uitwierp, vergelijkbaar met de Pinatubo in 1991. De leeggemaakte magmakamer deed de top onder zijn eigen gewicht instorten; de kraterranden reiken nu nauwelijks 400 meter hoog. Minstens vijf latere uitbarstingen bouwden van het zuiden een schiereiland op, vooral via Mount Makalia, en rond 1895 ontstonden drie slakken- en ascones en een lavastroom naar het oosten, die in de dichte vegetatie nog steeds opvalt.

Er wordt gezegd dat een wezen genaamd migo, ook masali, in het meer leeft. In 1993 filmde een Japanse filmploeg onder leiding van Tetsuo Nagata wat zij als de migo presenteerden; vermoedelijk is het dier in de beelden een zoutwaterkrokodil uit de omliggende oceaan. Het meer herbergt geen enkele vissoort.

Het calderameer ligt ongeveer 76 m boven zeeniveau en is over land bereikbaar vanaf het schiereiland Willaumez; de Mount Makalia rijst slechts zo'n 350 m op, maar de vegetatie is dicht. Het water is alkalisch, met een pH tot 8,2, en bevat geen vissen. Vermoedelijk komen zoutwaterkrokodillen uit de omliggende oceaan in het water, dus houd afstand van de oever.

Een volkslegende wil dat in het meer een wezen leeft dat migo of masali wordt genoemd. In 1993 filmde een Japanse filmploeg onder leiding van Tetsuo Nagata wat zij voor de migo hielden; vermoedelijk gaat het om een zeekrokodil uit de omliggende oceaan.