Puncak Trikora

Puncak Trikora is een berg in het Sudirman-gebergte van de Maoke-bergen, ongeveer 4.750 meter hoog en een belangrijk punt in deze hooggebergteregion. De top wordt gekenmerkt door steile kalkstenen kliffs en blootgestelde bergkamgedeelten die het terrein bijzonder veeleisend maken.

De eerste geregistreerde beklimming vond plaats in 1913 tijdens de Derde Zuid-Nieuw-Guinea-Expeditie onder leiding van Alphons Franssen Herderschee. Dit moment markeerde een belangrijk moment in de verkenning van de hoge pieken in de regio.

De Dani-bevolking bij het Meer Habbema noemt deze berg Ettiakup en ziet hem als een belangrijk onderdeel van hun omgeving. De lokale naam weerspiegelt de diepe band tussen de gemeenschap en de bergtop.

Het bereiken van de top vereist een twee dagen durende wandeling naar de Semalak-grot om een basiskamp op te zetten, gevolgd door een 8 tot 12 uur durende klim over technisch lastig rotsachtig terrein. Bezoekers moeten zich voorbereiden op uitdagende bergomstandigheden en wisselvallig weer op deze hoogte.

De ijskap van de berg, die aan het begin van de 1900er jaren aanwezig was, verdween volledig tussen 1936 en 1962. Deze verdwijning getuigt van klimaatverandering in dit afgelegen deel van de wereld.