Nouméa Cathedral, Katholieke kathedraal in Nouméa, Nieuw-Caledonië.

De Kathedraal van Nouméa is een katholieke kerk gebouwd in de vorm van een Latijns kruis met een binnenruimte verdeeld in secties voor gelovigen. Het gebouw verheft zich op verhoogde kunstmatige terrassen die het onderscheiden van de omliggende straten.

De kerk werd tussen 1887 en 1897 gebouwd met gevangenenarbeid naar plannen van een voormalige gedetineerde, ene Labulle, op 26 oktober 1890 gezegend door pater Xavier Montrouzier en in 1893 gewijd door monseigneur Julien Vidal, apostolisch vicaris van Fiji, voordat façade en torens klaar waren. Sinds 1966 is zij zetel van het aartsbisdom Nouméa en op 20 augustus 1992 werd zij als monument historique geklasseerd.

De 28 glas-in-loodramen beelden heiligen en bijbelse figuren af, van de heilige Cecilia en Mozes tot Pierre Chanel, gerangschikt van schip tot apsis. Het hoogaltaar werd in 1860 gebeeldhouwd voor de Mission de Saint-Louis, de eerste moederkerk van het vicariaat; de wijwatervaten zijn schelpen van de reuzendoopvontschelp Tridacna gigas.

De kathedraal staat op kunstmatige terrassen boven het stadscentrum, bereikbaar via trappen vanaf de omliggende straten; op het zuidelijke voorplein staat het standbeeld van Jeanne d'Arc. Het is een actieve bedevaartsplaats: bezoekers dienen stil te zijn en zich respectvol te kleden. De in 2007 begonnen restauratie omvatte het exterieur en in fasen het interieur; de derde binnenfase werd in 2020 afgerond.

Het Jeanne d'Arc-beeld aan de zuidzijde werd in 1901 opgericht, een geschenk van het bisdom Orléans, de stad van haar beleg. Ze is afgebeeld in harnas met vaandel. Een van de 28 glasramen van de kathedraal toont de heilige Pierre Chanel, een in 1841 in Oceanië gedode maristenmissionaris.