Spencers Building, Pakhuizen in Brisbane, Queensland, Australië

Spencers Building bestaat uit twee identieke bakstenen pakhuizen van vier verdiepingen met kelder aan Edward Street 45–47 en 49–51 in Brisbane. De begane grond heeft hoge boogopeningen in pleisterwerk dat rustiek metselwerk nabootst, met een driehoekig fronton boven elke middenbeuk; de drie bovenverdiepingen zijn van zichtbare baksteen, de vensters gescheiden door uitspringende bakstenen pilasters, met bogen op de twee middelste verdiepingen en gebogen frontons op de bovenste. Gepaarde geprofileerde consoles dragen de kroonlijst en de attiek heeft eenvoudige driehoekige frontons boven elke middenbeuk.

Het gebouw werd in 1889-1890 gebouwd door aannemer Thomas Rees naar de ontwerpen van architect Stanley en diende onmiddellijk als opslagmagazijn voor goederen. Het land was eerder eigendom geweest van verschillende figuren, waaronder ijzergietery William Hood, voordat het een magazijncomplex werd.

Leonard Spencer, koetsbouwer en ijzerhandelaar, gebruikte de nummers 45–47 vanaf 1903 ruim twintig jaar; later kreeg het gebouw zijn naam. Voordien stond op de plek tot 1888 de ijzergieterij van Hood & Binnie. Huurders waren onder meer het groothandelsmagazijn van Benjamin Brothers en de leerhandelaren Roche & Dahl en Jolly & Batchelor, die er tot 1964 bleven.

Het gebouw staat op Edward Street in het centrum van Brisbane en is gemakkelijk bereikbaar te voet. Bezoekers kunnen de buitenkant bekijken en de Victoriaanse baksteenarchitectuur met zijn boogvensters op straatniveau waarderen.

Frances Sophia Jones, echtgenote van de anglicaanse geestelijke Rev Thomas Jones, had sinds 1888 alleen de eigendomstitel van het terrein en had het in mei 1889 met 5.000 pond bezwaard, vermoedelijk om de bouw te financieren. Tot de wet van 1890 over het vermogen van gehuwde vrouwen in Queensland kon een echtgenoot zulke inkomsten opeisen; haar titel was dus ongewoon.