Flour Mill, Ipswich, Industrieel erfgoedgebouw aan Brisbane Street, Ipswich, Australië.

Flour Mill, Ipswich is een complex van aaneengesloten gebouwen aan Brisbane Street 231, ontworpen door George Brockwell Gill en in 1901-1902 gebouwd door Worley en Whitehead. Het hoofdgedeelte van de molen heeft drie verdiepingen plus een kelder die door de steile helling achteraan op maaiveldniveau ligt. Het is dragend veelkleurig baksteenwerk met pilasters, bogen en lijsten, een dak van golfplaten met een verhoogde houten lamellenkap en een eenlaagse vroegere meelopslag ten oosten ervan waarvan de sierlijke attiek het jaartal 1901 draagt.

De molen werd in 1901–1902 gebouwd voor de Ipswich Milling Company Ltd naar ontwerp van architect George Brockwell Gill, uitgevoerd door aannemers Worley and Whitehead. Hij hoorde bij een reeks molens van Francis Kates, een in Berlijn geboren molenaarszoon die in 1858 naar Queensland kwam en vanaf 1878 in het parlement zat; de molen in Ipswich zou zijn achtste zijn. Het eigendom stond op naam van zijn zoon Francis Henry Kates.

Het radiostation 4IP zond uit vanaf de bovenste verdieping vanaf 1935, waarbij de ruimte werd omgevormd van industriële productie naar mediagebruik. Deze verschuiving toont hoe historische gebouwen zich hebben aangepast aan nieuwe doeleinden buiten hun oorspronkelijke functie.

Het gebouw werkt nu als winkelcentrum op vier niveaus met gespecialiseerde winkels, eetgelegenheden en een evenementenruimte. Bezoekers kunnen de verschillende ruimtes in hun eigen tempo verkennen om zowel de architectuur als de huidige bedrijven te waarderen.

Het meel van de molen werd verkocht onder de merknaam "Snowcloud", maar een advertentie uit 1905 voor Wigfull and Bland gebruikte de naam "Heatherbell"; de bronnen vermelden niet welke regeling die wijziging veroorzaakte. Vanaf september 1935 huisvestte het gebouw ook radiostation 4IP, bereikbaar via een buitentrap aan de westzijde.