Royal Hotel, Birdsville, Stenen ruïnes in Birdsville, Australië

De ruïnes van het Royal Hotel zijn stenen muren in Adelaide Street met bouwmethoden uit het late negentiende-eeuwse perspectief met lokale materialen. De overblijvende structuur laat zien hoe bouwers zandsteenblokken met gipsmortel verbonden, een techniek die perfect paste bij deze afgelegen plek.

De eerste hotelvergunning voor het zandstenen gebouw werd in 1883 aan Alfred William Tucker verleend; Johann H. Groth kocht het perceel in 1886 en op de kaart van 1885 stond het als Groth's hotel. Het bleef een hotel onder verschillende uitbaters tot het begin van de jaren 1920. Van 1923 tot 1937 huurde de Presbyterian Australian Inland Mission het als haar eerste plattelandsverpleeghuis, bemand door twee verpleegsters.

De plaatsnaam, aangenomen bij de landmeting van 1885, wordt toegeschreven aan Robert Frew van Pandie Pandie Station, die hem zou hebben voorgesteld vanwege de overvloed aan vogels in de streek. In 1889 was het Royal Hotel een van de drie hotels van Birdsville, naast winkels, smeden en een limonadefabrikant.

De plaats is gemakkelijk bereikbaar en ligt op Adelaide Street in het dorpscentrum, waar bezoekers vrijelijk de muren kunnen verkennen. Bezoekers moeten zich voorbereiden op open outback-omstandigheden met wisselend weer door de dag heen.

In september 1929 installeerde Alfred Traeger in het hostel van de Australian Inland Mission een van zes experimentele zendontvangers met pedaalaandrijving, verbonden met basisstation VJI in Cloncurry. De eerste achttien maanden ging het verkeer in morsecode, als onderdeel van het plan van ds. John Flynn voor een flying-doctor-dienst.