Tasmanzee, Zee in de zuidelijke Stille Oceaan, Australië.
De Tasmanzee scheidt de oostkust van Australië van de westkust van Nieuw-Zeeland en strekt zich over ongeveer 2.000 kilometer open water uit. Diepe onderwaterklooven doorsnijden de oceaanbodem, waarbij het Tasmanische bekken op sommige plaatsen tot ongeveer 6.000 meter diepte daalt.
De Nederlandse ontdekkingsreiziger Abel Tasman bereikte deze wateren in 1642 en gaf later zijn naam aan de zee en het eiland Tasmanië. Zijn route werd de basis voor latere maritieme verbindingen over de zuidelijke Stille Oceaan tijdens de 18e en 19e eeuw.
De Tasmanzee verbindt de maritieme tradities van Australische Aboriginals en Nieuw-Zeelandse Maori door eeuwenoude zeevaartroutes.
Sterke stromingen en wisselende weerspatronen kenmerken deze wateren, vooral tijdens de wintermaanden tussen juni en augustus. Oversteekverkeer vereist zorgvuldige planning en regelmatige weercontrole door schepen en zeilers.
Lord Howe-eiland ligt halverwege de zee en herbergt ongeveer 400 inwoners samen met zeldzame koraalformaties. Het eiland dient als tussenstop voor trekvogels en zeeschildpadden die hier rusten tijdens hun lange reizen.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
