Dunedin Cenotaph, Oorlogsmonument in Queens Gardens, Dunedin, Nieuw-Zeeland.

Het Dunedin Cenotaph is een 28 meter hoge, achthoekige zuil van beton met een bekleding van Carrara-marmer in de Queens Gardens. De vorm verwijst naar het achthoekige stadscentrum van Dunedin. Uit de zuil komen een offerurn en vier kruisen tevoorschijn, en een reliëffries op de basis toont een leeuw, fakkels, lauwerkransen en fasces, ontworpen door beeldhouwer Richard Oliver Gross.

De eerste steen werd in 1924 gelegd door burgemeester Harold Livingstone Tapley van Dunedin, met documenten zoals militaire geschiedenissen van Otago en kranten verzegeld in een capsule onder de steen. Het voltooide monument, gekozen uit 63 inzendingen van een wedstrijd, werd op 17 maart 1927 onthuld door prins Albert, hertog van York, voor 1.000 nabestaanden van de gevallenen en 800 teruggekeerde militairen. Na de Tweede Wereldoorlog werd een plaquette voor de gevallenen van dat conflict toegevoegd.

Het cenotaaf is de vaste locatie van de Anzac Day-herdenkingen in Dunedin op 25 april, die vaak enkele duizenden mensen trekken. Op 25 april 2015, het honderdjarig jubileum van Anzac Day, woonde een recordmenigte van naar schatting bijna 20.000 mensen de ochtenddienst bij. Aanvankelijk bekend als "Citizens' Memorial", stond het al snel bekend als het Cenotaaf, een echo van het monument van Sir Edwin Lutyens in Whitehall, Londen.

Het cenotaaf staat in de Queens Gardens tussen The Exchange en het Toitū Otago Settlers Museum, ongeveer 400 meter ten zuiden van The Octagon. Eenrichtingsstraten die deel uitmaken van de State Highway 1 begrenzen de tuinen aan de oost- en westkant. De plek is te voet bereikbaar vanuit het stadscentrum.

Het monument bevat een plaquette ter ere van alle Nieuw-Zeelandse Victoria Cross-ontvangers, de hoogste militaire onderscheiding van het land. Bomen die op het terrein zijn geplant markeren specifieke oorlogsverslagingstagen en herdenken verschillende historische momenten.