Waipapa Point Lighthouse, Houten vuurtoren in Southland Region, Nieuw-Zeeland

De Waipapa Point vuurtoren is een 13 meter hoge houten constructie met een witte toren, rode afwerkingsdetails en een grijze lantaarndome. Het gebouw heeft een zeshoekig ontwerp met een omringende balkonage en wordt sinds 1988 aangedreven door zonne-energie.

De vuurtoren werd gebouwd naar aanleiding van de ondergang van het passagiersstoomschip SS Tararua, dat op 29 april 1881 bij Waipapa Point op het Otar Reef liep en zonk, waarbij 131 mensen omkwamen. De houten toren verrees in 1884 en werd op 1 januari 1884 voor het eerst ontstoken. Op 26 juni 2009 werden de vuurtoren en de wrakplaats van de SS Tararua door de New Zealand Historic Places Trust ingeschreven als Historic Place Category 1, nummer 7785.

De vuurtoren en de plaats van de schipbreuk van de SS Tararua werden op 26 juni 2009 door de New Zealand Historic Places Trust geregistreerd als Historic Place Category 1, onder nummer 7785. De naam Waipapa komt van het punt waar de toren staat, aan de oostkant van de Toetoes Bay, ten zuidwesten van de Catlins.

De toren staat op een hoogte aan het oostelijke uiteinde van de Toetoes Bay, 47 km ten zuidoosten van Invercargill, en is bereikbaar via een pad vanaf de kleine nederzetting Otara aan de State Highway 92, die deel uitmaakt van de Southern Scenic Route. De toren en de plaats van de schipbreuk van de SS Tararua werden op 26 juni 2009 geregistreerd als Historic Place Category 1.

Dit is een van de laatste twee houten vuurtorens die ooit in Nieuw-Zeeland zijn gebouwd, wat het een zeldzaam voorbeeld van deze bouwmethode maakt. De zeshoekige vorm met de omringende balkonage onderscheidt het van latere vuurtorens die voornamelijk van steen of staal waren gemaakt.