Beechworth Asylum

Het complex omvat 67 rode bakstenen gebouwen verspreid over 106 hectare, waaronder patiëntenafdelingen, administratieve kantoren, een kapel, wasserij en boerderijstructuren verbonden door tuinen, boomgaarden en open terreinen.

Geopend in 1867 als het tweede asiel van Victoria, functioneerde het ziekenhuis gedurende 128 jaar continu tot de sluiting in 1995, met op het hoogtepunt meer dan 1200 patiënten en 500 personeelsleden.

De instelling vertegenwoordigde de Victoriaanse benadering van geestelijke gezondheidszorg door morele therapie, waarbij patiënten werden aangemoedigd deel te nemen aan landbouw, tuinieren en werkplaatsen als onderdeel van hun herstel in een zelfvoorzienende landelijke omgeving.

Avondonderleidingen bieden het hele jaar door toegang tot bewaard gebleven gebouwen en terreinen, met ervaren gidsen die de medische en sociale geschiedenis uitleggen terwijl ze groepen door normaal afgesloten gebieden leiden.

Opname vereiste slechts twee handtekeningen terwijl ontslag er acht eiste, waardoor een onevenwichtig systeem ontstond dat veel patiënten veel langer geïnstitutionaliseerd hield dan medisch noodzakelijk, soms tientallen jaren ondanks verbeterde omstandigheden.