Flinders Street Viaduct, Spoorwegviaduct in Melbourne, Australië

De Flinders Street Viaduct is een gebogen spoorwegbrug met zes sporen die in verschillende periodes zijn gebouwd en Flinders Street Station met Southern Cross Station verbindt. Het oudere deel met vier sporen rust op stalen overspanningen op bakstenen pijlers, terwijl de twee nieuwere sporen over 722 meter bestaan uit voorgespannen betonnen kokerliggers op betonnen steunpunten. De brug loopt achter het voormalige hoofdkantoor van Victorian Railways aan 67 Spencer Street, rond de vroegere Melbourne City Markets en vismarkt, en over de Banana Alley Vaults.

Een gelijkvloerse spoorwegverbinding tussen de stations Flinders Street en Spencer Street werd in 1879 goedgekeurd, maar mocht alleen 's nachts worden gebruikt en had een overweg bij Queensbridge Street. De Octopus Act van 1884 machtigde een permanente verbinding, en in november 1891 werd een enkel spoor op het viaduct geopend, met de dubbele lijn die de volgende maand opende voor goederenverkeer. Ontworpen door ingenieur Frederick Esling, werd het viaduct in 1915 verdubbeld tot vier sporen, en in 1978 werden twee extra sporen toegevoegd als onderdeel van het City Loop-project.

De grond onder het viaduct kreeg verschillende bestemmingen: na de bouw van de King Street Bridge in 1958 werd een deel door de stad Melbourne gebruikt als bergplaats voor fout geparkeerde auto's, tot 2003. Sinds 1997 wordt het nieuwere viaduct 's nachts verlicht door 'Blue Line', een werk van Peter McNeill-Stitt met 1.400 meter neonbuis. Een pad naast Batman Park heet Rebecca Walk, genoemd naar de schoener Rebecca.

Het viaduct loopt achter Spencer Street 67 langs, buigt oostwaarts en dan zuidwaarts rond Northbank Place en noordoostwaarts over de Banana Alley Vaults naar station Flinders Street. Het betonnen deel uit 1978 ligt ten zuiden van de oudere overspanningen op bakstenen pijlers; beide zijn te vergelijken vanaf het oeverpad in Batman Park, waar de Rebecca Walk loopt.

Onder het viaduct bevindt zich het Melbourne Aquarium, gebouwd tussen 1998 en 1999, dat de spoorwegstructuur in de hedendaagse stedelijke ruimte opneemt. Deze onverwachte combinatie toont hoe historische infrastructuur voor modern gebruik opnieuw kan worden benut.