Cape Bruny Lighthouse, Historische vuurtoren op South Bruny Island, Australië.

Cape Bruny Lighthouse is een hoge, taps toelopende cilindrische toren van lokaal gewonnen doleriet, wit geschilderd, met een verweerd oppervlak en afbladderende verfplekken. Drie kleine rechthoekige vensters met donkere kozijnen staan boven elkaar in de bovenste helft, en onderaan opent een donkere boogdeur. Een galerij met metalen leuning omringt de glazen lantaarnkamer met koepeldak.

De toren werd in 1836 gebouwd met behulp van dwangarbeiders en steen die op het eiland zelf werd gewonnen, waardoor het een van de oudste nog bestaande bouwwerken in Australië is. Het leidde schepen meer dan 160 jaar lang voordat het in 1996 buiten dienst werd gesteld.

De vuurtoren is vernoemd naar het D'Entrecasteauxkanaal, dat Bruny Island van het Tasmaanse vasteland scheidt en verwijst naar de Franse navigator Bruni d'Entrecasteaux. De oorspronkelijke Wilkins-lantaarn verbruikte een pint walvisolie per uur; in 1903 werd hij vervangen door een lantaarn van Chance Brothers, die nog altijd in de toren staat.

Het beklimmen van de toren vereist enige lichamelijke inspanning en plaatsen moeten van tevoren worden geboekt, omdat er elke dag slechts een klein aantal bezoekers wordt toegelaten. Het weer aan dit zuidelijke punt kan snel veranderen, dus neem zelfs in de zomer een warme laag mee.

De oorspronkelijke Wilkins-lantaarn en de Chance Brothers-lantaarn uit 1903, samen met de gietijzeren trap die dat jaar werd geplaatst, bevinden zich nog steeds in de toren. Pas in 1959 werd overgeschakeld op elektriciteit, en op 6 augustus 1996 werd het station na 158 jaar onafgebroken bezetting buiten dienst gesteld.