Penanggungan, Stratovulkaan in Oost-Java, Indonesië

De Gunung Penanggungan is een kleine stratovulkaan in Oost-Java, Indonesië, die tot 1.653 meter hoogte reikt als een ronde kegel met een lavakoepel op de top. De hellingen zijn bedekt met dichte groene en bruine bomen, en aan de linker voet ligt een nevelig laaggelegen gebied. Hij wordt vaak een miniatuur van de Semeru genoemd omdat beide brede zand- en rotsvlakten op de top hebben.

Tussen 977 en 1511 ontstonden talrijke hindoe-boeddhistische tempels en heilige monumenten op de hellingen tijdens het bestuur van verschillende Javaanse koninkrijken. Deze bouwwerken dienden voor religieuze ceremonies en documenteren de spirituele praktijken van oude Javaanse beschavingen gedurende meerdere eeuwen.

De berg heette lang Pawitra, Oudjavaans voor een nevelige, heilige plek, een naam die staat in de Cunggrang-inscriptie die koning Mpu Sindok rond 929 uitvaardigde. De Nagarakretagama van 1365 noemt badplaatsen en waterkluizenaars op de Pawitra, waar dorpelingen koning Hayam Wuruk ontvingen. In het Sundanese verhaal uit de 15e eeuw beklimt prins Bujangga Manik de Pawitra tijdens zijn reis naar het oosten.

Verschillende wandelpaden leiden naar de top vanaf verschillende startpunten, waaronder routes die beginnen in de dorpen Wonosunyo, Betro, Jolotundo en Tamiajeng. De paden lopen door dichte begroeiing en langs tempelruïnes, waarbij sommige gedeelten steile oplopende secties en onregelmatig terrein bevatten.

De tempels werden direct in de hellingen gebouwd, waarbij het natuurlijke terrein in hun structuur werd geïntegreerd terwijl ze getrapte piramidevormige patronen volgden. Deze bouwwijze verschilt van andere Indonesische heiligdommen waar monumenten vrijstaand op vlak terrein staan.