Banyunibo Temple, Boeddhistisch tempelcomplex in Cepit, Indonesië

Banyunibo is een 9e-eeuwse boeddhistische tempel in het gehucht Cepit, Bokoharjo, gebouwd van gestapelde grijze andesietblokken op een getrapte, geprofileerde basis. Het getrapte piramidale dak wordt bekroond door een enkele stupa, en een uitstekend entreeportaal met een gebogen, gebeeldhouwd fronton is naar het westen gericht. Een stenen trap met zijmuren leidt naar de deuropening; nissen en reliëfpanelen versieren de zijmuren, en kleine gebeeldhouwde figuren zitten aan de voet van de trap.

Banyunibo werd in de 9e eeuw gebouwd onder het Mataram-rijk. De ingestorte ruïnes werden in november 1940 gevonden; onderzoek tot 1942 reconstrueerde het dak en het portaal, daarna stopte het werk tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Indonesische nationale revolutie. De onderbouw, de voet, de muren en de noordmuur waren klaar in 1962, de volledige reconstructie in 1978.

De naam Banyunibo betekent in het Javaans „druipend water”, hoewel er op de plek geen bron of druppel is. Binnen tonen de reliëfs Hariti omringd door kinderen en afzonderlijk Vaisravana; een kaalhoofdige man onder een door dienaren gedragen parasol kan een schenker zijn. De nissen op het lichaam bevatten Bodhisattva's, die bij de vensters taras met bloemen.

De tempel staat in een smalle vallei tussen rijstvelden, ongeveer twee kilometer ten zuidoosten van het archeologische park Ratu Boko en circa 5,6 km ten zuiden van Prambanan. Het hoofdgebouw is op het westen gericht, zodat het gebeeldhouwde portaal met zijn Kala-Makara-versiering vanaf het toegangspad zichtbaar is. De fundamenten van de omringende stupa's liggen op grondniveau aan de zuid- en oostzijde.

De naam Banyunibo betekent in het Javaans „druppelend water”, toch is er op de plek geen bron of gedruppel. De tempel staat in een smal dal tussen rijstvelden, ongeveer twee kilometer ten zuidoosten van het archeologische park Ratu Boko, met verder zuidelijk de heuvels van Gunung Sewu.