Red Mosque of Panjunan

De Rode Moskee van Panjunan is een kleine plaats van aanbidding uit de 15e eeuw die ongeveer 150 vierkante meter beslaat, met rode bakstenen muren, een verdeelde ingangspoort en een piramidevoet dak. De binnenruimte wordt ondersteund door twaalf palen, terwijl de omringende muren alleen decoratieve doeleinden dienen.

Het gebouw werd in 1480 gesticht door Syarif Abdurrahman, een leraar die uit Bagdad kwam en met Sunan Gunung Jati samenwerktte. De oorspronkelijke structuur was veel kleiner en zich later ontwikkeld tot de bewaarde structuur die vandaag zichtbaar is.

De rode bakstenen muren tonen een mengeling van Indonesische, Chinese en Indische invloeden, zichtbaar in keramische borden die het interieur versieren en in een gebedsnis met de vorm van een traditionele deur. Dit mengsel van stijlen weerspiegelt de culturele verbindingen die Panjunan over veel eeuwen ontwikkelde.

De ingang heeft een opzettelijk lage deur, dus bezoekers moeten zich buigen wanneer ze binnengaan, wat een gebaar van respect is naar de heilige ruimte. Het gebouw functioneert vooral voor dagelijkse gebeden in plaats van grote religieuze vieringen.

Het opmerkelijke kenmerk is het structurele ontwerp: alleen de twaalf binnenliggende palen dragen het dakgewicht, terwijl de buitenmuren volledig vrij zijn van belasting. Dit ongebruikelijke systeem stelt de binnenruimte in staat om zich uitzonderlijk open en verbonden met de omgeving te voelen.