Kata Tjuṯa, Rotsformatie in Northern Territory, Australië.

Kata Tjuṯa is een groep van 36 koepelvormige conglomeraten rotsformaties in het Uluṟu-Kata Tjuṯa National Park in het Noordelijk Territorium. De koepels rijzen op uit een vlakke vlakte, waarbij Mount Olga 1.066 m boven zeeniveau reikt, ongeveer 546 m boven de omringende vlakte. Het gesteente is een conglomeraat van graniet- en basaltkeien, samengekit door grove zandsteen, en het oranjerode oppervlak komt van een ijzeroxidepatina.

De formaties werden in kaart gebracht tijdens de Europese verkenning van Australië in de 19e eeuw en kregen toen een alternatieve Engelse benaming. In de latere decennia van de 20e eeuw werd het beheer van het gebied geleidelijk teruggegeven aan de traditionele eigenaren.

Kata Tjuṯa betekent in het Pitjantjatjara 'veel hoofden', van kata (hoofd) en tjuṯa (veel). De Anangu, de traditionele eigenaren, gebruiken de plek voor rituelen rond de Droomtijd, en sinds 1995 vinden er weer culturele ceremonies plaats. Het meeste van de mythologie rond de koepels wordt niet aan buitenstaanders verteld, en vrouwen blijven in het bijzonder uitgesloten van mannenzaken.

Toegang tot het gebied is via de weg vanaf de hoofdroute door de centrale Outback. Twee wandelpaden leiden door de valleien en langs de kloven tussen de rotsformaties, waarbij het langere pad enkele uren in beslag neemt.

De hoogste top in deze groep staat ongeveer 200 meter hoger dan het nabijgelegen Uluru, hoewel dat herkenningspunt meestal meer aandacht krijgt. Het gesteente zelf bestaat uit een conglomeraatmateriaal, dat verschilt van het gladdere oppervlak van andere formaties in de regio.