Murchison Widefield Array, Radio-interferometer bij Murchison Radio-astronomie Observatorium, West-Australië

De Murchison Widefield Array is een radiotelescoop met 128 antennepanelen bij het Murchison Radio-astronomy Observatory in West-Australië. De installatie ontvangt radiogolven tussen 80 en 300 megahertz en helpt het oudste licht van het universum op te sporen.

De MWA begon als een prototype met 32 tegels (MWA-32T), gebouwd en bediend tussen 2007 en 2011 op Mileura Station voordat het naar Boolardy Station verhuisde. Fase I werd eind 2012 praktisch voltooid en rondde de inbedrijfstelling af op 20 juni 2013, tegen een kostprijs van 51 miljoen Australische dollar. Fase II verdubbelde het aantal tegels en werd gelanceerd op 23 april 2018, en fase III begon in 2022 met de MWAX-correlator.

Het observatorium trekt onderzoekers van over de hele wereld aan die samenwerken aan het begrijpen van de oorsprong van het universum via radiosignalen. Deze internationale samenwerking heeft bepaald hoe moderne radioastronomie wordt uitgevoerd.

De site bevindt zich in een beschermde zone met minimale elektromagnetische interferentie, wat betekent dat toestemming vereist is om te bezoeken. Het is het beste om vooraf contact op te nemen met het observatorium om toegang in te regelen en voorwaarden voor bezoek te leren.

In 2015 gebruikte studente Cleo Loi de array om plasmabuizen in de ionosfeer te detecteren, waarvoor ze de Bok Prize van de Astronomical Society of Australia won. De GLEAM-survey catalogiseerde 300.000 extragalactische bronnen bij 20 frequenties tussen 70 en 230 MHz.