Lubuk Bauk Mosque, Surau in Batipuah Baruah, Indonesië.

De Surau Lubuk Bauk is een surau, geen moskee, in Batipuah Baruah, regentschap Tanah Datar. Het is een vierkant houten gebouw van surianhout van 13 bij 13 meter, ongeveer 1,4 meter verhoogd op 30 achthoekige pilaren. Het drielagige zinken dak eindigt in een kruisvormige bekroning met vier gonjong, en een klein achthoekig houten paviljoen dient als minaret. Een brede trap van vier treden leidt naar de oostelijke ingang, waarvan de latei een gebeeldhouwde basmala draagt.

De constructie begon in 1896 en werd voltooid in 1901, gebouwd op grond geschonken door Datuk Bandaro Panjang aan de gemeenschap. Dit geschenk stelde de lokale bevolking in staat een gebedplaats in te stellen die tot op de huidige dag bestaat.

De Surau Lubuk Bauk is een surau, geen moskee: hij behoort toe aan de Jambak-clan, wier grond door Datuk Bandaro Panjang werd geschonken, en dient als leerplek waar kinderen de Koran leren. In het leervertrek liggen lange houten planken (reha) in een kring opgesteld voor een schoolbord. De naam Lubuk Bauk komt van de plek zelf.

De surau ligt ongeveer een meter onder de weg Batusangkar–Padang, naast de Masjid al-Ula, en is bereikbaar via een brede trap van vier tot zes met mos bedekte betonnen treden; schoenen blijven op deze treden staan. Binnen leidt een deur rechts van de oostelijke ingang naar een trap naar de tweede verdieping, waar een spiraaltrap in de middenpijler naar de derde verdieping gaat. Op het terrein liggen drie vroegere wasbekkens (luhak) voor de rituele wassing.

De surau verschijnt in de Indonesische film The Sinking of van der Wijck (2013) van Sunil Soraya, wat hem plaatselijke bekendheid als toeristische bestemming opleverde. De achthoekige houten minaret, bereikbaar via een spiraaltrap vanaf de tweede verdieping, heeft aan elke zijde blinde beglaasde vensters en een kegelvormig dak dat als kalebassen is gestapeld.