Fort de Kock, Koloniaal fort in Bukittinggi, Indonesië

Fort de Kock is een versterking in Guguak Panjang, een nederzetting in Bukittinggi in Indonesië, gebouwd bovenop de heuvel Bukit Jirek. Resten van verdedigingsmuren, grachten en negentiende-eeuwse kanonnen kenmerken het terrein, dat een weids uitzicht biedt over de stad beneden.

Kapitein Bouer stichtte het fort in 1825 tijdens de Nederlandse koloniale heerschappij om vijf nabijgelegen dorpen te beschermen tegen de Padri-beweging. De installatie veranderde later meerdere keren van rol en diende als basis tijdens de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog.

Het fort gaf zijn naam aan de nederzetting die eromheen groeide, en de stad heette Fort de Kock tot ze na de onafhankelijkheid Bukittinggi werd genoemd. Het Minangkabause gebruik noemt de Nederlandse landinnames "tajua nagari ka Bulando", het aan de Hollanders verkochte land. Sinds de vernieuwing van 2002 liggen op de heuvel het stadspark van Bukittinggi en een tropisch vogelpark.

Een wandelpad vanuit het stadscentrum leidt naar het terrein, dat nu open is als openbaar park met speelplaatsen en sportvelden. Het bezoek werkt het best in de ochtend of late namiddag, wanneer de zon minder intens is en meer lokale bewoners buiten zijn.

Het fort heette eerst Sterrenschans, dat wil zeggen een schans in stervorm, vanwege zijn plattegrond; later werd het vernoemd naar baron Hendrik Merkus de Kock, bevelhebber van de Nederlandse troepen en luitenant-gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. In het midden van de heuvel staat nu een 20 meter hoog, wit-groen geschilderd gebouw voor een radioantenne, met op het dak een platform dat uitzicht biedt over Bukittinggi.