Niassa Reserve, Natuurreservaat in noordelijk Mozambique.

Het Niassa-reservaat is een groot beschermd gebied in Noord-Mozambique dat bergen, savannes, wetlands, meren en uitgebreide bosgebieden combineert. Het landschap wordt gedomineerd door een van Afrika's grootste miombo-bosgebieden, een dicht bostype dat veel van het terrein beslaat.

Niassa werd opgericht in 1954, toen Mozambique nog Portugees-Oost-Afrika was, hoewel de Portugese bron het diploma dateert op 23 juli 1960. Het kreeg pas effectieve bescherming met de Algemene Vredesakkoorden van Rome die de burgeroorlog beëindigden. In 1998 werd de SGDRN opgericht, waardoor het wild zich gedeeltelijk kon herstellen.

Ongeveer 40.000 mensen wonen in het reservaat, afkomstig van zo'n 50 volkeren, vooral Yao en Makua, met kleinere groepen Ngoni, Marawe en Matambwe. Veel granieten inselbergen dragen geometrische rotstekeningen van hoogstens 4.000 jaar oud, die sommigen aan Ba-Twa-pigmeeën toeschrijven; de lokale gemeenschappen beschouwen deze heuvels als heilig. De rivier de Lugenda ondersteunt een visserij met meer dan 40 vissoorten en 24 technieken, waaronder bamboevallen; de vangst wordt meestal in Tanzania verkocht.

Bezoek het reservaat in het droge seizoen, tussen april en december, met juni tot oktober als beste periode; in het natte seizoen worden veel paden onbegaanbaar. Het hoofdkwartier van het reservaat ligt in Mbatamila, in het centrum onder de Mecula-berg, bij een dorp van ongeveer 5.000 inwoners. De dichtstbijzijnde tankstations liggen buiten het park: Lichinga (460 km), Cuamba (400 km) en Montepuz (375 km). Een netwerk van 1.200 km wegen en bospaden doorkruist het reservaat.

Het reservaat herbergt drie endemische zoogdieren: de Niassa-gnoe, de zebra van Boehm en de impala van Johnston, vormen die nergens anders voorkomen. Opvallend zijn ook de Mecula-berg, een granieten piek van 1.441 m in het midden van het park, en de Afrikaanse schaarbekken die zich verzamelen op de zandige oevers van de Lugenda waar die door rotsachtige kloven stroomt.