Thimlich Ohinga, Archeologische vindplaats in Migori County, Kenia.

Thimlich Ohinga is een complex van stenen ruïnes in Migori County, Kenia, op een zacht glooiende heuvel. De hoofdmuur is 1–3 m dik en 1–4,2 m hoog, opgebouwd uit onbewerkte basaltblokken en stenen zonder mortel; de dicht opeengepakte stenen grijpen in elkaar. De eivormige muren kruisen elkaar op een gebogen, zigzaggende manier met tussenliggende steunberen, en het terrein omvat gangen, kleine omheiningen en ronde kuilen waar huizen stonden.

Thimlich Ohinga werd in de jaren 1960 gedocumenteerd door Neville Chittick, toen directeur van het British Institute of History and Archaeology in East Africa, en onderzoekers van de National Museums of Kenya begonnen er in 1980 te werken. In 1981 werd de plek onder de nieuwe naam, die Liare Valley verving, tot Keniaans nationaal monument verklaard. De bewoning verliep in golven: Bantoesprekende bewoners gingen de Nilotische groepen voor, en tussen de 15e en 19e eeuw woonden gemeenschappen binnen de muren en herstelden ze. De laatste families vertrokken in de eerste helft van de 20e eeuw, toen het koloniaal bestuur vrede bracht, en gingen naar afzonderlijke erven omheind met euphorbia.

In het Dholuo betekent „Thimlich” „angstaanjagend dicht bos” en „Ohinga” „groot fort”. De site werd in 1981 onder deze naam tot Nationaal Monument verklaard en verving „Liare Valley”. Nabij de noordoostzijde van de hoofdmuur is een op mancala lijkend bordspel, plaatselijk ajua genoemd, in het rotsvlak uitgeslepen.

De site wordt het best verkend met een lokale gids die de verschillende muurgedeelten en hun doeleinden kan uitleggen. Draag stevig schoeisel en neem de tijd voor een rustige wandeling over het terrein.

Thimlich Ohinga is de grootste van 138 vindplaatsen met stenen omheiningen rond het Victoriameer, die samen 521 stenen bouwwerken tellen. In de hoofdomheining is aan de noordoostzijde een op mancala lijkend bordspel, plaatselijk ajua genoemd, in een rotsvlak gekerfd. IJzerslakken, blaasmondstukken en ijzeren voorwerpen uit een deels ommuurd gebied naast de hoofdomheining tonen dat hier ijzer werd bewerkt. Ingevoerde glaskralen die op de vindplaats zijn gevonden, wijzen op deelname aan handelsnetwerken over lange afstand.