Transvaalkolonie, Britse kolonie in Transvaalregio, Zuid-Afrika
De Transvaalkolonie was een Brits bestuurd gebied in het noordelijke deel van het huidige Zuid-Afrika tussen 1902 en 1910. Het grondgebied strekte zich uit van de Vaalrivier in het zuiden tot de Limpoporivier in het noorden en omvatte uitgestrekte graslanden en belangrijke minerale afzettingen.
Na het einde van de Tweede Boerenoorlog in 1902 nam Groot-Brittannië de controle over de voormalige Zuid-Afrikaanse Republiek over en stichtte de kolonie. Het gebied werd in 1910 onderdeel van de nieuw opgerichte Unie van Zuid-Afrika en verloor daarmee zijn status als aparte bestuurlijke eenheid.
Het gebied werd gekenmerkt door mijnbouw, die arbeiders uit heel zuidelijk Afrika aantrok en nieuwe nederzettingen deed ontstaan. In de steden kwamen verschillende talen en leefwijzen samen, waarbij elke groep haar eigen buurten bewoonde.
De uitgebreide goudvoorraden leidden tot snelle ontwikkeling van mijnsteden en infrastructuur in de hele regio. Het landschap wisselde af tussen vlakke plateaus en zachte heuvels, doorkruist door rivieren die als natuurlijke grenzen dienden.
De bestuurlijke hoofdstad bevond zich in Pretoria, terwijl Johannesburg snel groeide als economisch centrum vanwege de nabijheid van de goudvelden. Het bestuur moest zich aanpassen aan een groot en divers gebied dat voorheen onder lokale controle stond.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
