Historisch centrum van Olinda, UNESCO Werelderfgoed historische wijk in Olinda, Brazilië.

Het historische centrum van Olinda is een oude stadswijk aan de Braziliaanse kust, georganiseerd in terrassen op hellingen met kronkelende straten die het patroon bepalen. De gebouwen volgen de natuurlijke topografie, wat resulteert in een onregelmatig straatpatroon met veel trappen en smalle doorgangen.

Olinda werd in 1535 gesticht door Duarte Coelho, de eerste donatário van het kapiteinschap Pernambuco, op een verhoogde plek die geschikt was voor verdediging. De stad werd de hoofdstad van het kapiteinschap en dankzij suiker de rijkste stad van koloniaal Brazilië. In 1630 vielen de Nederlanders binnen; een jaar later verlieten zij de stad en staken haar in brand, waarna de hoofdstad naar Recife werd verplaatst. Na hun verdrijving in 1654 werd Olinda herbouwd en bleef hoofdstad tot 1827. In 1980 werd het tot Nationaal Monument verklaard en in 1982 tot UNESCO-Werelderfgoed.

De naam Olinda zou teruggaan op de uitroep van een kolonist: „Ó linda situação para se construir uma vila!” („Wat een mooie plek om een stad te bouwen!”). Elk jaar in februari vindt in het historische centrum een van de grootste carnavals van Brazilië plaats, met reusachtige poppen die door de steile straten trekken. Let op de stenen of houten balkons van de koloniale huizen en de met azulejos betegelde gevels.

De oude binnenstad ligt op de heuvels van de Cidade Alta; routes tussen de kerken gaan over steile hellingen en trappen, en de hogere terrassen bereikt men te voet. De gemeente, IPHAN en het programma Monumenta hebben er conserveringswerken uitgevoerd met aandacht voor toegankelijkheid en verkeer.

Mangobomen, jackfruchtbomen en kokospalmen groeien in straten en tuinen en omlijsten de oude structuren met groen loof. Dit natuurlijke frame creëert een visuele verbinding tussen de historische gebouwen en het omringende landschap.