Arraial Velho do Bom Jesus, Militair fort in Pernambuco, Brazilië.

Arraial Velho do Bom Jesus was een verschanst kamp met een onregelmatige omtrek, gelegen op een particulier terrein, waarschijnlijk een suikermolen, ongeveer zes kilometer ten westen van Olinda en Recife aan de rivier de Capibaribe. De muren en de gracht waren anderhalve lans hoog en diep, met verticale wanden, en een pad van aangestampte aarde verdeelde de gracht in tweeën. Mogelijk ontworpen door Cristóvão Álvares, was het een rustiek maar buitengewoon solide bouwwerk.

Gebouwd in 1630, diende de vesting als verzetscentrum onder leiding van Matias de Albuquerque tegen Nederlandse strijdkrachten. Een drie maanden durend beleg in 1635 leidde tot de verovering ervan en het einde van Portugese controle.

De naam Bom Jesus do Arraial verbindt het versterkte kamp met zijn beschermheilige; het staat bekend om de 547 strijders, onder wie Henrique Dias, die zich op 8 juni 1635 overgaven. Opgravingen van de Federale Universiteit van Pernambuco legden een deel van de gracht, de muurbasis en veel persoonlijke bezittingen van de strijders bloot.

De plaats bevindt zich in de wijk Casa Amarela in Recife, langs de straat Estrada do Arraial. Bezoekers moeten ervan uitgaan dat zij vooral archeologische resten zien in plaats van intacte structuren.

Keizer Pedro II bezocht het terrein in 1859 en zocht naar de resten van de vesting, maar vond geen zichtbare sporen. Dit laat zien hoe volledig de structuur onder aarde en begroeiing was verdwenen op dat moment.