Tucuruí Dam

De Tucuruí-dam is een waterkrachtcentrale aan de rivier de Tocantins in Brazilië, die zich uitstrekt over bijna acht kilometer en een van de grootste kunstmatige stuwmeren van het land vormt. Het betonnen bouwwerk rijst 78 meter op en houdt een watervolume van 45 kubieke kilometer vast, terwijl 25 turbines in twee machinehuizen elektrische energie opwekken.

De bouw begon in 1975 tijdens de militaire dictatuur als eerste grote waterkrachtproject in het Amazonegebied. De eerste fase kwam in 1984 in bedrijf en een tweede machinehuis volgde tussen 1998 en 2010 om de capaciteit te verdubbelen.

De naam komt van een inheemse term voor de streek en duidt nu de grootste waterkrachtcentrale van het Amazonegebied aan. Bezoekers zien de installatie als symbool van de Braziliaanse energievoorziening en als herkenningspunt van de stad, waar inwoners dagelijks vissen en boottochten maken op het stuwmeer.

Toegang is beperkt en vereist vaak vooraf registratie omdat het een actieve centrale betreft. Rondleidingen tonen de turbinehallen en uitzichtpunten langs de damkruin, terwijl het beste overzicht mogelijk is vanaf verhoogde punten aan de rivieroever.

Het vullen van het stuwmeer duurde bijna twee maanden en schiep een van de grootste kunstmatige wateroppervlakken van Brazilië met 2850 vierkante kilometer. Ongeveer 32 000 mensen moesten verhuizen, waaronder veel inheemse gezinnen die hun voorouderlijke jacht- en visgronden verloren.