Convent and Church of Saint Antony, Barok klooster en kerk in Cachoeira, Brazilië.

De Kerk en het Klooster van Sint-Anthonius vormen een complex van twee verdiepingen in gemengd metselwerk met kerk, klooster en een meerlagige tuin die afdaalt naar een stenen kade aan de Iguape. De kerkfaçade is naar de rivier gericht met een galerij van vijf bogen en vijf koorvensters; de rococo-frontons vertonen Chinees beïnvloede elementen. Een groot kruis op een veelvlakkige zandstenen sokkel staat in de tuin, en de kegelvormige schoorsteen van de keuken is bewaard.

De constructie van het complex begon in 1658, de kerk werd in 1660 ingewijd en het geheel was rond 1686 voltooid. Deze data markeren de vroege vestiging van barokke architectuur in Zuid-Amerika tijdens de koloniale periode.

Het complex toont vroege Braziliaanse barokstijl die een model werd voor kerken in het noordoosten van Brazilië. Deze architecturale benadering ontstond hier voordat deze Portugal bereikte, waardoor de locatie een belangrijk oorsprongspunt voor deze designtraditie werd.

Het complex staat op een lichte oever boven de Iguape-monding van de Paraguaçu, ver van het centrum van Cachoeira; wegen naar de gemeenschap Iguape werden pas later aangelegd, en een stenen kade aan de rivier is nog in gebruik. Een tuin op meerdere niveaus met met voluten versierde muren loopt van de kade omhoog naar de keringang, en één vleugel van het klooster reikt tot aan het water.

In 1857 was de bevolking van het klooster gekrompen tot slechts vijf bewoners, en het complex werd in het vroege 1900s verlaten. Het meeste binnenhuisraad werd verwijderd, maar de externe structuren overleefden deze periode van verwaarlozing.