Solar Ferrão, Museum voor sacrale kunst in Pelourinho, Salvador, Brazilië

Solar Ferrão is een herenhuis uit de late 17e en vroege 18e eeuw op de hoek van de Rua Gregório de Matos en de Ladeira do Ferrão in Pelourinho, Salvador. Door de sterke helling heeft het drie verdiepingen aan de voorgevel en zes aan de achterzijde, plus een souterrain. De voorgevel heeft twee poorten uit 1690 en 1701 met voluten en reliëfs; de bovenste verdieping heeft ramen met balkons en ijzeren hekwerken, de bel-etage kamers met houten paneelplafonds. Het huisvest nu het Museu Abelardo Rodrigues voor sacrale kunst.

De bouw begon eind 17e eeuw, vermoedelijk door het samenvoegen van twee herenhuizen; een ervan was eigendom van de rijke Portugese koopman Antônio Maciel Teixeira, wiens familie er tot 1756 woonde. Daarna werd het gebouw de zetel van het jezuïetenseminarie van Salvador, dat verbouwingen uitvoerde. Van 1793 tot 1814 was het de woning van Pedro Gomes Ferrão Castelo Branco, die het zijn huidige naam gaf. De deelstaatregering verwierf het in 1977.

In het gebouw is het Museu Abelardo Rodrigues gevestigd, gewijd aan sacrale kunst. Het museum valt onder het Instituto do Patrimônio Artístico e Cultural da Bahia (IPAC), dat in 2008 zijn veertigjarig bestaan vierde met een renovatie. De naam Solar Ferrão komt van Pedro Gomes Ferrão Castelo Branco, die hier van 1793 tot 1814 woonde.

Het museum bevindt zich in de historische wijk Pelourinho en is open op weekdagmiddagen en op weekenddagen. Wandelen door de buurt maakt het gemakkelijk om het samen met andere nabijgelegen attracties te bezoeken.

De inschrijving in 1938 in het Livro de Belas Artes van IPHAN werd volgens museumdirecteur Graça Lobo gemotiveerd door de originaliteit van zijn architectonische en artistieke opzet. De verbouwingen na de aankoop door de staat in 1977 brachten gedraaide zandsteencolumnen, plafondschilderingen in de zalen en sporen van sanitaire installaties uit de 18e eeuw aan het licht.