Igreja e Convento de Santa Clara do Desterro, Franciscaans klooster en kerk in Salvador, Brazilië

De Igreja e Convento de Santa Clara do Desterro is een Franciscaans klooster en kerk in Salvador met twee kruisgangen, een wachttoren en een bol-vormige klokkentoren gebouwd in het vroege 18e-eeuws. Het complex vormt een uniform geheel van religieuze gebouwen dat de architectuurstijl van zijn tijd weerspiegelt.

De raad van Salvador en adellijke families vroegen in 1664 de Portugese kroon om een vrouwenklooster in Brazilië, omdat dochters die voor het kloosterleven bestemd waren in Portugese huizen moesten intreden. Vier clarissen van de urbanisten-tak uit het klooster van Évora kwamen op 29 april 1677 aan en bleven aan boord van het schip tot de muur van het eerste klooster klaar was. De bouw van het huidige gebouw begon in 1681 en eindigde in 1726; in 1704 woonden er tachtig nonnen en tot 1744 was het het enige erkende vrouwenklooster van de kolonie.

Het complex behoudt het parlatorium waar families met de nonnen spraken door een klein tralivenster, wat de strikte afzondering van de orde weerspiegelt. Deze architectonische oplossing toont hoe de gemeenschap haar religieuze afzondering handhaafde terwijl ze verbonden bleef met bezoekers.

De kerk en het klooster zijn niet openbaar toegankelijk en kunnen niet worden bezocht; het complex is alleen vanaf de straat te zien. Het ligt in de wijk Desterro, op enkele meters van metrostation Campo da Pólvora en naast de kerk van het Heilig Sacrament en Sint-Anna. De omgeving is een dichte woonwijk.

De cel waar Madre Vitória da Encarnação stierf wordt in het klooster bewaard, met een schedel in een glazen kistje dat van haar of van haar vader kan zijn. Ze stierf in 1715 met een reputatie van heiligheid en vormt met Madre Maria da Soledade en Madre Margarida da Coluna de "Três santas do Desterro".