Lagoa do Abaeté, Kunstmatige vijver in de wijk Itapuã, Salvador, Brazilië.

Lagoa do Abaeté is een kunstmatig meer met donker water omgeven door witte zandduinen en inheemse begroeiing in de buurt Itapuã. Het water heeft een zeer donkere kleur die een sterk contrast vormt met het helle zand en de planten die de oevers omlijsten.

De lagune werd door aanhangers van candomblé als heilig vereerd en werd lang door wasvrouwen aan de oevers gebruikt. Eind jaren 1970 leidden een betere toegang tot het noorden en de bouw van de internationale luchthaven van Salvador tot verkavelingen en illegale bewoning, en werd zand heimelijk voor de bouw weggehaald. Om dit te stoppen werd op 3 september 1993 het Parque Metropolitano Lagoas e Dunas do Abaeté ingesteld.

De naam Abaeté komt uit het Tupi: awa-eté, „waarachtig mens“ of „eerlijk persoon“, maar een andere lezing, abaîté, betekent „verschrikkelijk mens“ en sluit aan bij de reputatie van de lagune als spookplek. Het lied van Dorival Caymmi over de lagune toont een wasvrouw die zich in de vroege ochtend bekruist omdat ze de trommels van de batucajé hoort. Wasvrouwen wasten vroeger kleren aan de oevers, en hun vereniging heeft nog steeds een onderkomen in het verstedelijkte centrum van het park.

Je kunt het meer bereiken met een taxi of een deelautodienst vanuit het centrum van Salvador, met de hoofdingang op straat Ladeira Ibiama. In de vroege ochtend kom je er heen voor beter licht en minder drukte om van de plaats te genieten.

Het zoete water van de lagune komt uit bronnen die tussen de duinen ontspringen, niet uit opgevangen regenwater zoals vroeger werd gedacht. In een lied van Dorival Caymmi slaat een wasvrouw bij dageraad een kruis omdat ze het geluid van de batucajé hoort, een wereldse dans op trommels.