Pitinga mine, Tinmijn in Presidente Figueiredo, Brazilië

De Pitinga-mijn is een dagbouwmijn voor tin in de heuvels van de Serra da Madeira in Amazonas, Brazilië, waar cassiteriet uit primair gesteente wordt gewonnen sinds de alluviale afzettingen uitgeput zijn. Emmerwieldreggen pompten het erts vroeger naar drijvende verwerkingsinstallaties; nu wordt het ter plaatse geconcentreerd en naar Mamoré Mineração e Metalurgia in São Paulo gestuurd voor het smelten. Columbiet wordt daar ook verwerkt tot een ijzer-niobium-tantaallegering.

Het Braziliaanse Geologisch Instituut ontdekte cassieratieafzettingen in 1976, wat leidde tot mijnbouwoperaties die in 1982 begonnen. Deze vroege jaren legden de basis voor mineraalwinning in de regio.

Vila Pitinga werd door Mineração Taboca gebouwd als mijnwerkersdorp voor de mijn, 300 km van Manaus aan de BR-174 richting Boa Vista. De ongeveer 5.000 inwoners hebben scholen, restaurants, gezondheidsvoorzieningen, een bankfiliaal, een postkantoor, een telefooncentrale en een supermarkt. Het dorp is eigendom van Taboca, sinds 2008 van de Peruaanse groep Minsur.

De locatie ligt ongeveer 300 kilometer van Manaus af en vereist planning om vanuit grote steden bereikt te worden. Bezoekers moeten van tevoren de toegangsvereisten controleren, omdat het actieve mijngebied veiligheidsbeperkingen heeft.

Het mijnafval wordt niet zomaar weggegooid: het blijft in bezinkbekkens als reserve die opnieuw verwerkt kan worden als de tinprijs stijgt. In 1987 braken de dijken van vier bekkens door; sediment kwam in de Alalaú terecht en vervuilde de vissen stroomafwaarts in het Waimiri-Atroari-reservaat.