Rio Cajari Extractive Reserve, Duurzaam extractiereservaat in Amapá, Brazilië.

Het Rio Cajari Extractive Reserve beslaat 501.771 hectare in Amapá, verdeeld over Mazagão, Vitória do Jari en Laranjal do Jari. De Cajari-rivier ontwatert het midden, de Amazone vormt de zuidoostgrens en de Ajuruxi de noordoostgrens. Dicht regenwoud met paranootbomen en açaípalmen gaat over in cerrado-velden en overstroomde oeverzones, op 4 tot 130 meter hoogte.

Het reservaat werd ingesteld bij federaal decreet 99.145 van 12 maart 1990. Halverwege de 20e eeuw werd het gebied gebruikt door rubbertappers; later kwam het aan het Jari-project van de Amerikaanse miljonair Daniel K. Ludwig, dat bos kapte en exotische soorten voor cellulose plantte. Braziliaanse zakenlieden met overheidssteun namen het project in 1981 over, en in 1985 sloot de vakbond van landarbeiders van Macapá zich aan bij de strijd voor beschermde gebieden voor rubbertappers.

De bewoners van de reserve zijn verenigd in een coöperatieve associatie die voortkwam uit de conflicten met het Jari-project; INCRA erkende de reserve in 2003 als levensonderhoud voor 700 gezinnen, herzien naar 900 in 2005 en 1.500 in 2006. De gezinnen leven van jacht, visserij en landbouw voor eigen gebruik, en van paranoten, açaívruchten en palmharten.

De snelweg BR-156 doorkruist het noordelijke deel van het reservaat en verbindt Laranjal do Jari aan de Jari-rivier ten westen van het reservaat met de staatshoofdstad Macapá in het oosten. De Amazone vormt de zuidoostgrens en de Ajuruxi-rivier de noordoostgrens. De regenval piekt van februari tot april en is het laagst van september tot december.

Een onderzoek uit 2006 in het reservaat registreerde 118 taxa amfibieën en reptielen; een snelle telling bij de gemeenschap Marinho in de boven-Cajari vond 15 soorten niet-vliegende zoogdieren, 26 vliegende zoogdieren, 155 vogels, 13 amfibieën en 28 reptielen. De kikker Pristimantis chiastonotus is endemisch in Amapá.