Tapajós hydroelectric complex, Waterkrachtcomplex in Pará, Brazilië.

Het Tapajós-waterkrachtcomplex is een gepland geheel van vijf dammen op de rivieren Tapajós en Jamanxim in de deelstaat Pará, Brazilië, met een beoogd geïnstalleerd vermogen van 10.682 MW. De grootste, São Luiz do Tapajós, zou een 7.608 meter lange en 53 meter hoge dam zijn met 38 Kaplan-turbines en een stuwmeer van 729 vierkante kilometer. Jatobá, stroomopwaarts op de Tapajós, zou 40 bolturbines toevoegen, en op de Jamanxim zijn drie centrales gepland.

De eerste opmetingen voor het complex begonnen tussen 1986 en 1991, waarbij projectplanning in de vroege 2000er jaren werd hervat. De ontwikkeling heeft sindsdien verschillende vertragingen op regeringsniveau ondergaan.

De Munduruku, wier gebied door het stuwmeer van São Luiz do Tapajós deels zou overstromen, hielden in juni 2013 drie biologen die in het gebied werkten vast, waardoor de milieueffectstudies stilvielen. In augustus werden de werkzaamheden hervat na onderhandelingen met inheemse leiders, die zich op ILO-verdrag 169 beriepen om inspraak in de besluiten te eisen. Het dorp Boa Fé zou moeten worden verplaatst.

Het complex is een plan, geen gebouwde locatie: er valt niets te bezoeken, en de vijf geplande centrales liggen aan de Tapajós en Jamanxim in Pará. Volgens het platformmodel zouden personeel en materiaal alleen over de rivier of per helikopter worden vervoerd, zonder toegangswegen. De milieustudies voor de eerste twee centrales werden in juni 2013 opgeschort nadat Munduruku drie biologen gijzelden, en in augustus 2013 hervat na onderhandelingen.

Het platformmodel kwam tot stand in planningssessies in 2004–05 met milieuminister Carlos Minc. Bomen worden alleen bij de centrale gekapt en het terrein wordt later hersteld; transport wordt duurder, maar zonder toegangswegen kunnen de nettokosten lager uitvallen.