Church of Our Lady of the Rosary and Saint Benedict, Barokkerk in historisch centrum van Cuiabá, Brazilië.

De Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans en Sint-Benedictus is een katholieke kerk in Cuiabá, Mato Grosso, rond 1730 gebouwd in gestampte aarde bij de Prainha-beek. De eenvoudige koloniale gevel, tussen de jaren 1920 en 1980 verbouwd tot neogotiek, contrasteert met de barok-rococo altaren binnen, waarvan het goud- en zilversnijwerk in Brazilië uniek is. Het gebouw werd in de 18e eeuw uitgebreid; verschillen in kleiafwerking zijn zichtbaar in de oostvleugel.

De kerk werd rond 1730 gebouwd in gestampte aarde nabij de Prainha-beek, waar de goudvondst van Miguel Sutil leidde tot de vestiging van Cuiabá. Een verslag uit 1722 van José Barbosa de Sá vermeldt een eerdere kapel op deze plek. Van de eerste drie kerken van de stad overleefde alleen deze de sloop; in 1975 werd ze door IPHAN tot monument verklaard.

De kerk is het toneel van de Festa de São Benedito, het langste religieuze feest van Mato Grosso. De viering verbindt de verering van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans met die van de heilige Benedictus, verbonden met de zwarte broederschappen van Cuiabá, wier aan Benedictus gewijde kapel in de buurt stond voordat ze tegen deze kerk werd herbouwd.

De kerk staat op de linkeroever van de vroegere beek da Prainha, binnen de in 1993 beschermde zone van het Historisch Centrum, en is te voet bereikbaar vanaf de omliggende straten. De voorgevel ligt aan een geplaveid plein; de lange witte zijmuur met kleine hoge vensters loopt naar rechts. Het feest van São Benedito, het langste religieuze feest van de staat, vult de omgeving, dus bezoek de kerk buiten die dagen voor meer rust.

Het interieur bevat zeldzame gestapelde troonstructuren in bombé-vorm die het centrale beeld van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans bevatten. Deze gespecialiseerde houten snijwerk vertegenwoordigt een kenmerk dat bezoekers zelden in andere regionale kerken tegenkomen.