Isiboro Sécure National Park and Indigenous Territory, Nationaal park en inheems gebied in de departementen Beni en Cochabamba, Bolivia.

Het Inheems Territorium en Nationaal Park Isiboro-Sécure (TIPNIS) beslaat ongeveer 1.236.296 hectare tussen de departementen Beni en Cochabamba. Het westelijke deel rijst op in de sub-Andese bergruggen, terwijl ongeveer 62% van het oppervlak de vlakke alluviale Moxos-vlakte is, met moerassen, lagunes en oude rivierbeddingen. De rivieren Isiboro, Sécure en Ichoa doorkruisen het gebied, en een onverhard pad loopt tussen hoge bomen met bleke schors en breedbladige ondergroei.

De Boliviaanse regering creëerde het beschermde gebied in november 1965 als nationaal park om de biologische diversiteit van de regio te beschermen. Na jaren van onderhandeling met lokale bewoners kreeg het gebied in 1990 de aanvullende status van inheems thuisland.

De oorsprong van de naam verbindt de twee belangrijkste rivieren Isiboro en Sécure die door het beschermde gebied stromen en de geografische grenzen bepalen. Vissers en jagers uit de lokale gemeenschappen gebruiken deze waterwegen dagelijks om hun goederen te vervoeren en reizen in kano's tussen de dorpen langs de oevers.

Rivieren dienen als belangrijkste vervoersroutes naar het gebied, met boten die varen langs de waterwegen Isiboro, Sécure en Mamoré. De reis vereist langere reistijden en passende voorbereiding, aangezien wegen alleen aan de randen bestaan.

De Franse natuuronderzoeker Alcide d'Orbigny trok in de 19e eeuw door de streek en noemde die in zijn werk Reis naar Zuid-Amerika 'het mooiste oerwoud ter wereld'. De rivieren blijven de belangrijkste toegangsweg: boten op de Isiboro, Sécure en Ichoa vervoeren bezoekers en herbergen ook roze rivierdolfijnen.